A REVOLUCIÓN FRANCESA E O IMPERIO NAPOLEÓNICO (1789-1815)

 

1789, O INICIO DA REVOLUCIÓN ES AS SÚAS CAUSAS

Entre as causas están:

CAUSAS POLÍTICAS:

 

            A INDADECUADA RESPOSTA POLÍTICA DO GOBERNO DE LUIS XVI.

            A EXISTENCIA DUN GOBERNO DE TIPO ABSOLUTISA, UN REI QUE CONTROLA TODO O PODER E QUE MANTEN A IDEA DE QUE O SEU PODER PROCEDE DE DEUS. Esta idea está en contradicción coas novas ideas do século XVIII.

 

CAUSA IDEOLÓXICAS:

 

            A INFLUENCIA DAS IDEAS DA ILUSTRACIÓN: SEPARACIÓN DE PODERES, SOBERANÍA NACIONAL, ETC.

 

CAUSAS ECONÓMICAS:

 

            A CREBA FINANCIEIRA DA MONARQUÍA FRANCESA, máis gastos que ingresos.

            UN PERIODO DE MALAS COLLEITAS, UN AUMENTO DO PRECIO DOS PRODUCTOS BÁSICOS E UNHA FACENDA ARRUINADA POLOS GASTOS EXCESIVOS.

 

CAUSAS SOCIAIS:

 

            A FORTE TENSIÓN SOCIAL, a burguesía quere cambios (eliminar privilexios).

            MANTENSE UNHA SOCIEDADE ESTAMENTAL, NA QUE A MINORIA PRIVILEXIADA VIVE A COSTA DO TERCEIRO ESTADO.

 

INICIO DA REVOLUCIÓN:

 

             A SITUACIÓN FINANCIERA necesitaba cambios.

            Luis XVI convocou ós grupos privilexiados (nobreza e clero), pero a negativa dos privilexiados (a chamada revolta dos privilexiados) a pagar impostos obrigou a Luis XVI a convocar os Estados Xerais de París, para que esta Asemblea aprobara os novos impostos.

            Reúnense os Estados Xerais en París e os representantes do Terceiro Estado, como eran maioría, esixiron que a reunión fose dos tres estado xuntos e as votacións por cabezas (cada representate un voto) e non por estamentos. Dese xeito o Terceiro Estado  podería controlar as votacións.

            Os privilexiados opóñense, e os representantes do Terceiro Estado, co apoio dalgún representante do clero e da nobreza, trasládanse a outra sala (Sala do xogo da pelota) e alí decidiron constituirse en ASEMBLEA NACIONAL e xuraron  (20 xuño de 1789) que non se disolverían ata  dar unha constitución para Francia.

            O rei Luis XVI non acepta esa situación, pero como a situación económica era moi mala, os prezos subían, había escaseza, as MASAS POPULARES PROTESTAN E ASALTAN O PAZO DA BASTILLA DE PARIS, o 14 de xullo de 1789, que era considerado o símbolo do absolutismo do rei.

            AO MESMO TEMPO A REVOLUCIÓN EXTÉNDESE POLO RURAL (chamouse o GRAN MEDO), os campesiños deixan de pagar as rendas, atacan ós nobres,so aceptan as ordes da Asemblea Nacional.

            O rei finalmente, 27 xullo de 1789, aceptou a situación.

 

ETAPAS DA REVOLUCIÓN

 

            A) A ASEMBLEA CONSTITUINTE. Julio 1789--30-9-1791.

           

     Inicio da transformación liberal burguesa, de signo moderado; as primeiras medidas son para introducir o liberalismo e tendentes a recuperar o orden:

            Abolición do réxime feudal, o 4 de agosto de 1789.

            Declaración dos Dereitos do Home e do Cidadán, o 26 de agosto.

            A Constitución de 1791. 3-IX-91. Estuvo vigente hasta el 10 de agosto de 1792. Os principios básicos son: Soberanía Nacional, separación de poderes e recoñecemento das liberdades civís e políticas.

            El 13 de septiembre de 1791, Luis XVI juraba la Constitución después de ser capturado en Verennes (julio).

           

B) ASEMBLEA LEXISLATIVA. Sept. 1791-Agt. 1792.

            A Asemblea intenta gobernar, a situación económica e difícil, o rei intenta boicotear todo, os países vecinos preparan a guerra contra Francia.

            O 10 de agosto de 1792 o pobo Asalta o Pazo das Tullerías  e o rei e destituido.

 

 

 

 

           

C) ETAPA DA CONVENCIÓN NACIONAL. Sept. 1792--Oct. 1795.

 

            CONVENCIÓN XIRONDINA 20-9-92--junio del 93.

 

                        Fixeronse eleccións xerais e tomaron o poder o grupo chamado da Gironda.  Primeiro proclamaron e República, despois o rei foi enxuiciado por traición e finalmente executado a principios de 1793.

                        Os países veciños inician unha guerra e en Francia a situación vaise radicalizando.

En junio de 1793, os grupos máis radicais (sans culottes) obrigan a encarcelar ó grupo girondino e o poder paso o grupo da Montaña (Robespierre).

           

       CONVENCIÓN MONTAÑESA 2-6-93--27-7-94.

 

                        Redactan unha nova Constitución con outra declaración de dereitos. Empeza o goberno do TERROR, dirixido polo Comité de Salvación Pública.

                        En xullo de 1794, a xente cansada do réxime de terro, consigue a caída de Rospespierre, que será executado o 28 de xullo. O poder pasa os deputados moderados centristas.

           

      CONVENCIÓN THERMIDORIANA. Julio 1794-Octubre 1795.

 

                        Fan unha nova contitución e comezan a gobernar dun xeito moderado. A burguesía quere asentar os principios moderados.

 

D) O  DIRECTORIO. Otoño de 1795-noviembre 1799.

 

                        A nova constitución dalle o poder a un Directorio de 5 membros. Os ricos toman o poder. Os conflictos políticos aumentan, o Directorio necesita os militares, e Napoleón Bonaparte toma importancia. O 9 de decembro de 1799 (18 Brumario) Napoleón da un golpe de Estado e o Directorio e sustituido por un Consulado de tres membros.

 

E) O CONSULADO. 1799 A 1804.

 

            Napoleón asume o poder, pero manténse a república. Queren manter a orden, consolidar a revolución e imponerse en Europa.

            Impóñense os principios do liberalismo e a Iglesia acepta os cambios a cambio de obter privilexios.

 

F) O IMPERIO. 1804 A 1815.

 

            Aproveitando o seu prestixio en 1804, Napoleón proclámase emperador.

            Extende a revolución por Europa.

            O 6 de abril de 1814 abdica en Fontainebleau e danlle a Isla de Elba como principado.

            Os Borbón con Luis XVIII volven o goberno de Francia.

 

H) O GOBERNO DOS CEN DÍAS

 

            Napoleón regresa, desembarca en Cannes. Luis XVIII escapa.

            Junio de 1815 decisiva batalla de Waterloo (Bélgica). Napoleón es derrotado  y desterrado á illa  de Santa Elena  (Océano Atlántico), morirá el 5-5-1821.

 

ASPECTOS A DESTACAR DO IMPERIO NAPOLEÓNICO

 

1.      Durante o seu imperio continuanse extendendo as ideas liberais e tamén, como reacción a súa ocupación, os sentimentos nacionalistas nos pobos ocupados.

2.      A expansión militar e a anexión de novos territorios. (completar con mapa)

3.      O permanente enfrontamento con Inglaterra: derrotado na batalla de Trafalgar, 1805, por Nelson e fracaso no bloqueo continental.

4.      Fracaso nas invasión de España e Rusia.

 

FIN DO IMPERIO NAPOLEÓNICO

 

            Despois de ser derrotado en España, Napoleón leva outra derrota en Rusia. Finalmente, en outubro de 1813, a Sexta Coalición formada polo Reino Unido, Rusia, España, Portugal, Prusia, Austria, Suecia e outros estados o vencen na batalla de Leizig (Batalla das Nacións) e a continuación Francia é invadida.

 

GRUPOS POLITICOS

 

GIRONDINOS: Comerciantes e grandes empresarios burgueses, que proceden sobre todo da rexión do Gironda, no sur de Francia. Eran moderados e querías lograr un acordo coa nobreza e a monarquía, limitar o poder do rei, pero deixar a revolución nas clases altas.

 

JACOBINOS: Integrado por profesionais e pequenos propietarios. O seu nome ven do convento dos jacobinos no que se reunían. Querían acabar coa monarquía e extender a revolución a todas as clases sociais (teñen o apoio dos sans-culottes). Liderados por Maximilien Robespierre e Georges-Jacques Danton.

 

LOS CONSTITUCIONALISTAS: Eran partidarios dunha monarquía moderada por unha constitución. Foron o grupo dominante durante a primeira parte da revolución. Líderes destacados eran Mirabeau y La Fayette.